Η μοναξιά κάνει τους ανθρώπους σκληρούς και ευαίσθητους. Στο ποδόσφαιρο αυτό αντικατοπτρίζεται στη μοναξιά του τερματοφύλακα, ο οποίος πανηγυρίζει σχεδόν πάντα μόνος του, ίσως μαζί με τα αγαπημένα του δίχτυα, όταν ορμάει πάνω τους για ένα σημαντικό γκολ που πέτυχε στην άλλη άκρη του γηπέδου ένας συμπαίκτης του που πνίγεται στις αγκαλιές των άλλων και όταν δέχεται γκολ, είναι πάλι μόνος του. Στέκεται εκεί, άλλοτε πεσμένος και άλλοτε γυρνώντας την πλάτη του στους άλλους σαν από ντροπή.

Ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν τα ξέρει όλα αυτά. Σε μία επιστολή του προς την εστία του πριν από λίγα χρόνια είχε γράψει: «περισσότερα από 25 χρόνια πριν, έδωσα τον όρκο μου: ορκίστηκα να σε προστατεύω. Να σε προσέχω. Να είμαι ασπίδα απέναντι στους εχθρούς σου. Σκέφτομαι πάντα την ευτυχία σου, βάζοντάς την πάνω και από τη δική μου. Ήμουν 12, όταν γύρισα την πλάτη στην εστία μου. Και θα συνεχίσω να το κάνω, όσο τα πόδια, το κεφάλι και η καρδιά μου το επιτρέπουν».

Από τότε πέρασαν κι άλλα χρόνια, ο θρυλικός Τζίτζι του ιταλικού και παγκόσμιου ποδοσφαίρου ήταν πάλι εκεί. Γυρίζοντας την πλάτη του στην αγαπημένη του εστία για να την προστατεύσει. Σε όλα αυτά τα χρόνια κέρδισε πολλά. Δεν κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ, το μεγάλο του απωθημένο, αλλά η τελειότητα καμιά φορά είναι βαρετή.

Το βράδυ της Τετάρτης ο Μπουφόν κέρδισε εκτός συγκλονιστικού απροόπτου τον τελευταίο τίτλο. Το Κύπελλο Ιταλίας με την αγαπημένη του Γιουβέντους. Με αυτό το Κύπελλο, ο Μπουφόν έγραψε ένα ακόμα απίθανο ρεκόρ. Όχι σε αριθμούς, αλλά σε συναισθήματα. Το 1999 είχε κερδίσει το Κύπελλο με την Πάρμα, έχοντας για συμπαίκτη τον Ενρίκο Κιέζα. Φέτος το έκανε έχοντας συμπαίκτη τον… Φεντερίκο Κιέζα, τον γιο του Ενρίκο, συνδέοντας και με αυτό τον τρόπο τη διοργάνωση με την οικογένεια Κιέζα.
Η μοναξιά κάνει τους τερματοφύλακες σκληρούς και ευαίσθητους. Με τα δίχτυα τους όμως, πιάνουν συναισθήματα και ωραίες ποδοσφαιρικές ιστορίες. Ο Μπουφόν μπορεί να μην κέρδισε Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά κέρδισε όλα αυτά τα χρόνια ωραίες ποδοσφαιρικές ιστορίες. Κάποια στιγμή στο μέλλον, σε ένα οικογενειακό τραπέζι των Κιέζα, ο Ενρίκο και ο Φεντερίκο θα θυμούνται ότι κέρδισαν το Κύπελλο Ιταλίας. Έχοντας και οι δύο για συμπαίκτη τον Τζιανλουίτζι Μπουφόν. Αυτόν που στα 12 χρόνια του πήγε στην εστία γιατί ο φίλος του και τερματοφύλακας της ομάδας που έπαιζαν μαζί χτυπήθηκε από έναν κεραυνό.

Σε αυτό που κάνει λάθος, είναι ότι πάντα νομίζει ότι αυτός επέλεξε να πάει στην εστία, να της γυρίσει την πλάτη και να της ορκιστεί πίστη και προστασία. Στην πραγματικότητα, η εστία ήταν αυτή που τον είχε επιλέξει και η οικογένεια Κιέζα ίσως το ξέρει καλύτερα.