Η κατάκτηση του 47ου πρωταθλήματος ουσιαστικά διασφαλίστηκε από τον περασμένο Δεκέμβριο. Απέμενε το τυπικό σκέλος, ώστε και μαθηματικά ο τίτλος να βαφτεί κόκκινος.

Όσα συνέβησαν από εκείνο το σημείο κι έπειτα, όμως, είναι απαραίτητο να εξελιχθούν σε μάθημα για όλους στον Ολυμπιακό. Και κυρίως για τον Μαρτίνς και όσους παίκτες από το τωρινό ρόστερ θα έχει στη διάθεσή του και τη νέα σεζόν.

Η ιστορία θα καταγράψει ότι σήμερα 14 Ιουνίου 2022 απονέμεται στον Ολυμπιακό το 47ο Τρόπαιο πρωταθλήματος σε 97 χρόνια ιστορίας. Και αυτό δεν αλλάζει όσα επικοινωνιακά τρικ κι αν σκαρφιστούν τα γνωστά… κέντρα.

Οι ερυθρόλευκοι, όμως, έχουν φτάσει σε αυτά τα μεγέθη επιτυχιών διότι δεν επαναπαύονται. Δεν εφησυχάζουν. Και αναζητούν συνεχώς το καλύτερο σε όλους τους τομείς.

Οι πρωταθλητές θα απολαύσουν τη βραδιά – φιέστα, θα προσπαθήσουν την Τρίτη στο ΟΑΚΑ να ρίξουν νικηφόρα την αυλαία της σεζόν και στη συνέχεια ο Πέδρο και οι συνεργάτες του θα επιχειρήσουν να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα των τελευταίων μηνών, να μετατρέψουν σε μαθήματα ορισμένα από τα παθήματα, όπως είναι η ήττα από τον Παναθηναϊκό, προκειμένου να βελτιωθεί η εικόνα της ομάδας ενόψει της επόμενης αγωνιστικής περιόδου.

Τα μηνύματα αυτά έχουν να κάνουν ως επί το πλείστον με τη διαχείριση του ρόστερ. Καλώς ή κακώς, ο Πορτογάλος προπονητής επέλεξε να πορευτεί βασιζόμενος ως επί το πλείστον σε ένα γκρουπ 15-16 παικτών. Και ειδικά από τον Γενάρη και μετά άφησε στο περιθώριο ένα σημαντικό κομμάτι του ρόστερ. Επόμενο ήταν αρκετοί από τους ποδοσφαιριστές της πρώτης γραμμής, οι οποίοι κουβαλούσαν ήδη μία σημαντική επιβάρυνση, καθώς προέρχονται από ενάμιση χρόνο διαδοχικών υποχρεώσεων, να εξουθενωθούν. Να μην έχουν την απαιτούμενη ενέργεια με αποτέλεσμα να επηρεάζεται αισθητά η απόδοσή τους και κατ’ επέκταση η εικόνα του συνόλου.

Ένα από τα βασικά μαθήματα, λοιπόν, επιβάλλει μεγαλύτερο rotation και περισσότερες υπολογίσιμες λύσεις.

Καταλαβαίνει ο καθένας ότι δεν είναι δυνατόν να επαναληφθούν περιπτώσεις όπως του Ρέαμπτσιουκ, ο οποίος παίζει ασταμάτητα εδώ και ενάμιση χρόνο. Ούτε ο Εμβιλά, στα 32 του χρόνια θα είναι σε θέση να παίζει κάθε 3-4 μέρες 90λεπτα σε πολύ υψηλό ρυθμό.

Φαίνεται επίσης ότι αρκετοί από τους νεαρούς, που βρίσκονται μεταξύ πρώτης και δεύτερης ομάδας, είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις τουλάχιστον των περισσότερων αγώνων του πρωταθλήματος εκτός από του Κυπέλλου.

Εάν δηλαδή ο Μαρτίνς κρίνει ότι παιδιά όπως ο Κίτσος, ο Σουρλής, ο Μπαγκαλιάνης, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες της πρώτης ομάδας, τότε προφανώς θα πρέπει να αναζητηθεί άλλη φόρμουλα για το μέλλον τους. Αυτή είναι μια πραγματικά κρίσιμη απόφαση.

Ο Πορτογάλος ξέρει τον τρόπο για να παρουσιάσει ξανά μία θελκτική ομάδα, όπως έκανε και στο παρελθόν. Και το σημαντικότερο βήμα για να φτάσει εκεί είναι να αναγνωρίσει τα λάθη του, κάτι που φαίνεται ότι έχει ήδη συμβεί.