«Σοκ». «Βόμβα». «Πόλεμος». «Παιχνίδι ζωής και θανάτου». «Ξαφνικός θάνατος». «Τον/την σκότωσε». Όλες αυτές οι λέξεις είναι πολύ συχνές στο ποδοσφαιρικό λεξιλόγιο. Μόνο που όταν χρησιμοποιούνται έτσι απλά, για ένα παιχνίδι, χάνουν το νόημά τους και χάνεται η μπάλα.

Διότι «σοκ», πραγματικό σοκ, χωρίς κανένα εισαγωγικό να αγκαλιάζει τη λέξη και να την κάνει λιγότερο σκληρή, να ελαφρύνει το συναίσθημα, ήταν αυτό που βίωσε (για μία ακόμα φορά) ο ποδοσφαιρικός και αθλητικός κόσμος στο παιχνίδι της Δανίας με την Φινλανδία στην Κοπεγχάγη. Πρωταγωνιστής σε αυτή την περίσταση ήταν δυστυχώς ο Κρίστιαν Έρικσεν. Ο Δανός άσος κατέρρευσε λίγες στιγμές πριν από το ημίχρονο και οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν πραγματικά σοκαριστικές.

Εκείνα τα -πραγματικά- δραματικά λεπτά, ναι, ο Κρίστιαν έδινε μάχη για τη ζωή του. Ήταν πραγματικά μία μάχη για τη ζωή. Δεν ήταν ούτε ένας νοκ άουτ ημιτελικός, ούτε τα τελευταία λεπτά ενός τελικού. Ήταν πραγματικά ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου. Όλος ο ποδοσφαιρικός κόσμος, για την ακρίβεια όλος ο κόσμος εκείνες τις στιγμές ήταν με τον Κρίστιαν. Μετά από τη βασανιστική αναμονή έφτασαν τα πρώτα αισιόδοξα νέα.

Ο Κρίστιαν ανέκτησε τις αισθήσεις του και η κατάστασή του είχε σταθεροποιηθεί. Περιμένοντας τα ακόμα πιο αισιόδοξα νέα, ο Κρίστιαν υπενθύμισε εν αγνοία του σε όλο τον κόσμο τι πραγματικά είναι σημαντικό και τι λιγότερο σημαντικό. Το υπενθύμισε σε μία πολύ δύσκολη στιγμή για όλο τον κόσμο που έχει πληγεί από την πανδημία και τα όσα έφερε μαζί της. Το σημαντικό λοιπόν, είναι η υγεία και η ζωή.

Το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που προκαλεί έντονα συναισθήματα, ένα υπέροχο παιχνίδι με μαγικές στιγμές, αλλά έως εκεί. Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει ούτε ξαφνικός θάνατος, ούτε σοκ και ούτε πρόκειται για παιχνίδι ζωής και θανάτου. Διότι όταν χάνεται με ελαφρότητα το νόημα των λέξεων, χάνουμε και την πραγματικότητα. Ο Κρίστιαν που παίζει πολύ ωραία το ποδόσφαιρο, βγήκε νικητής από ένα τέτοιο παιχνίδι ζωής και θανάτου. Μόνο που δεν ήταν ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Ήταν μέσα σε ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Στο σημαντικότερο δευτερεύον πράγμα στη ζωή.

Τα  πραγματικά σημαντικά είναι άλλα…Να προσέχετε τον εαυτό σας και τους γύρω σας. Ακόμα και με όσους έχετε διαφορές. Ειδικά στο ποδόσφαιρο οι διαφορές έχουν και μία λεπτή διαχωριστική γραμμή. Το ποδόσφαιρο δεν είναι διχασμός, είναι ενότητα. Το ποδόσφαιρο υπάρχει για να κάνει τη ζωή μας καλύτερη, δεν είναι η ίδια η ζωή. Η κόντρα των 90 λεπτών είναι απλώς μία καλή ευκαιρία για να λέμε μετά ωραίες ιστορίες. Η αντίδραση όλων στο παιχνίδι Δανία – Φινλανδία ήταν το καλύτερο παράδειγμα. Τα ιατρικά επιτελεία των δύο ομάδων που έδρασαν ως μία ομάδα, οι παίκτες που έδιναν κουράγιο ο ένας στον άλλον, οι φίλαθλοι που όλοι μαζί φώναζαν το όνομα του Κρίστιαν. Του Κρίστιαν που όντως έβαλε το σημαντικότερο γκολ της ζωής του για να μας υπενθυμίσει όλα τα παραπάνω. Τα οποία θα πρέπει να θυμόμαστε χωρίς αυτές τις δραματικές αφορμές. Περιμένουμε και άλλα ευχάριστα Κρίστιαν…